Over mij
"Als ik later groot ben, en aan mijn handen geopereerd ben, ga ik motorrijden!"
Twee jaar oud, armpjes vooruit... het sturen zat er al vroeg in.
Wat leuk dat je op mijn privépagina komt kijken!
Ik ben geboren in Breda ('67), en mijn ouders gaven mij de naam Lara.
Al snel na de geboorte bleek dat ik geen 'gezonde' baby was. Ik heb een onbekende spierziekte die meteen opviel: ik was een zeer stijve baby en oppakken onder mijn okseltjes deed me al huilen. Daarnaast heb ik Camptodactylie aan mijn handen, waardoor mijn vingers krom staan en ik ze niet volledig kan strekken, en heb ik twee misvormde duimen.
De impact op mijn dagelijks leven was enorm. Tijdens het buitenspelen kon ik zomaar een spier zo verrekken dat ik van de pijn niet verder kon. Speeltuinen of het schoolplein werden steeds lastiger... ik kon niet lang rennen of me goed vasthouden. Hoe vang je een bal met handen die het niet goed doen? De gymles was een horror.
Vanaf mijn 18e ben ik soms wel drie keer per jaar geopereerd. Na tien operaties kon ik eindelijk bij de rechterrem van een fiets, en wist ik: dan kan ik ook motorrijden! Inmiddels heb ik meer dan 30 operaties achter de rug en ben ik aan mijn handen uitbehandeld; beter dan dit wordt het niet.
3 jaar oud. Na een operatie om mijn linker duim uit mijn handpalm te halen, moest ik een half jaar in het gips.
Om mijn handen te ondersteunen draag ik speciaal op maat gemaakte Silver Splints. Als ik motor rijd, gaan de grote spalken af en voel ik mij even niet beperkt.
Op goede dagen rij ik de motor waarvan ik als klein meisje al droomde, een Harley-Davidson, van de oprit af en geniet ik, tot ik er weer af stap en moet rusten.
Mijn motor
Naast mijn hobby's maak ik mij één ochtend nuttig in een kledingwinkel van Het Leger des Heils, waar ik de styling en inrichting verzorg, en ook wel eens de binnen gekomen kleding mee uitzoek.
Een andere ochtend ben ik te vinden in een kringloopwinkel, waar ik onder andere sieraden taxeer en etaleer.
Samen met mijn man en onze huisdieren woon ik in het mooie Gelderland op de grens met de provincie Utrecht.
Ik ben me bewust van mijn fysieke grenzen, maar ik laat me er niet door tegenhouden. Of ik nu schilder, een sieraad etaleer of op de motor stap: ik haal plezier uit de dingen die wél lukken.
Wat fijn dat je de tijd hebt genomen om mijn verhaal te lezen. Ik hoop dat het je inspireert om, net als ik, vooral te kijken naar wat er allemaal wél mogelijk is. Wie weet komen we elkaar ergens tegen: in de winkel, bij een expositie of gewoon ergens onderweg op de motor!